وقت ِ رفتن رسیده باید رفت ...

پشتمان زیر ِ بار ِ خاطره هاست

تا شکستن خمیده باید رفت

تا که عادت کنیم بی خورشید

در شبی بی سپیده باید رفت

باغ در باغ ، باغچه در باغچه

سیب ِ سرخی نچیده باید رفت