حافظ شیرازی

اگر آن ُترک ِ شیرازی بدست آرَد د ل ِ ما را

به خال ِ هندویش َبخشم َسمرَقند و ُبخا را را

صائب تبریزی

اگر آن ُترک ِ شیرازی بدست آرَد دل ِ ما را

به خال ِ هندویش َبخشم َسر ودست و تن و پا را

هر آنکس چیز می َبخشَد ز مال ِ خویش می بَخشَد

نه چون « حافظ » که می َبخشَد َسمرقَند و ُبخا رارا

َشهریار

اگر آن ُترک ِ شیرازی بدست آرَد دل ِ ما را

به خال ِ هندویش َبخشَم، تمام ِ روح اجزا را

هر آنکس چیز می َبخشَد، به سان ِ َمرد، می بَخشَد

نه چون « صائب » که می َبخشَد، َسر و دست و تن و پا را

َسر و دست و َتن و پا را، به خاک ِ گور می َبخشند

نه بر آن ُترکِ شیرازی که ُبرده ُجمله دل ها را